Dzień 29 kwietnia 2022 roku był dniem, do którego słowa ,, coś się kończy, coś się zaczyna” pasowały jak Leonardo da Vinci do miana jednego z największych geniuszy w historii albo, by uderzyć w bardziej swojskie tematy, jak truskawki do śmietany w ciepły, lipcowy wieczór. Tamto piątkowe popołudnie było tym punktem w historii, w którym nasza szkolna społeczność żegnała tegorocznych maturzystów. Nadszedł dla nich ten nieubłagany czas, kiedy trzeba było zakończyć tę drogę pełną sprawdzianów, prac domowych, ale także zdumiewających i nieprzewidywalnych zdarzeń. Trzeba było pożegnać doskonale znane szkolne mury w celu stawienia czoła nowym wyzwaniom i najdziwniejszym rzeczom, jakie kreatywne, czasem złośliwe, ale niezwykle fascynujące życie rzuca pod nogi młodym ludziom, absolwentom szkół średnich. Niepodobieństwem jednak byłoby naszych licealnych starszaków godnie w ten świat szeroki nie odprawić. Odprawiny zaczęły się, tradycyjnie, od przekazania sztandaru Liceum Ogólnokształcącego im. ks. prof. Włodzimierza Sedlaka w ręce tych, którzy zgodnie mogą sobie śpiewać ,,Już za rok matura”- uczniów klas trzecich liceum czteroletniego. Podczas tej krótkiej ceremonii i przy słowie wstępnym wygłoszonym przez Panią Dyrektor Marzenę Czerwonkę na własnej skórze można było doświadczyć, że dzieją się właśnie rzeczy wyjątkowej wagi. Zaraz potem uczniowie właśnie schodzący z naszej licealnej sceny zaczęli powoli ściągać do stolika, przy którym z rąk Pana Dyrektora Czesława Sieczki i Pani Dyrektor Marzeny Czerwonki otrzymywali świadectwa. Gdy ten punkt programu się zakończył, nastąpiła część artystyczna. Przy tej okazji zaprosiliśmy maturzystów do wspólnej zabawy, gdzie trzeba było wykazać się wiedzą i zimną krwią. Przebieg gry był następujący: osiem odważnych osób zasiadło w okręgu na ośmiu wspaniałych ,,tronach” klasy biznes rozmiaru miniaturowego, przygotowanych na tę okazję. Podczas gdy w tle groźnie rozbrzmiewał dźwięk tykającego zegara, uczestnicy odpowiadali na zadawane pytania, przy okazji przekazując sobie pięknie przystrojone pudełko. Zła odpowiedź skutkowała przetrzymaniem kłopotliwej rzeczy w swoich rękach, co z kolei zwiększało ryzyko odpadnięcia. Powodem takiego stanu rzeczy był fakt, że gdy o uszy obecnych obijał się wygenerowany dźwięk wybuchu, osoba trzymająca wyżej wspomniany przedmiot kończyła uczestnictwo w dalszej części rozgrywki. Śmiech zaangażowanych i obecnych na widowni był chyba najlepszym świadectwem, że gra swoją rolę rozluźniająco – rozweselającą należycie spełniła. Swoją cegiełkę dołożyli oczywiście sami główni bohaterowie piątkowych wydarzeń. Do podziękowań dołączyli prezentację zdjęć z okresu szkolnego, jak i również z okresu dzieciństwa. Piękne wykonanie piosenek w wykonaniu maturzystek dopełniło dzieła. Występ, w trakcie którego z wywiadów przeprowadzonych z naszymi starszymi kolegami i koleżankami mogliśmy się dowiedzieć, jak wspominają czas spędzony w naszej szkole, został zwieńczony wręczeniem drobnych upominków od klas trzecich liceum 4 – letniego. Na koniec tego pisania, pozwolę sobie zwrócić się jeszcze raz do maturzystów. Moi Drodzy! Wchodzicie teraz w naprawdę dorosłe życie. Od razu powiedzmy sobie szczerze: łatwo nie będzie. Tym bardziej chciałbym Wam życzyć wytrwałości, cierpliwości i optymizmu. Po prostu: powodzenia! Ł. Niewadzi

„Ale to już było i nie wróci więcej”W dniu 23 kwietnia 2018 r. w Internacie odbyło się tradycyjnie uroczyste pożegnanie wychowanków z klas maturalnych. Były przemówienia, wspomnienia w postaci przygotowanej specjalnie na tę okazję prezentacji multimedialnej, podziękowania i łzy wzruszenia. Poszczególne elementy scenariusza przeplatały piosenki: „Do widzenia przyjaciele”, „Sens”, „Dni, których nie znamy” w wykonaniu młodszych koleżanek i kolegów. Dla najbardziej wyróżniających się swoją postawą, aktywnością i zaangażowaniem w życie Internatu Maturzystów przygotowane zostały drobne upominki oraz swoim przemówieniu Pan Kierownik Jarosław Madej życzył wszystkim Maturzystom jak najlepszych wyników na egzaminie dojrzałości oraz szczęścia i powodzenia na dalszym etapie życia. Na zakończenie spotkania czekał na wychowanków słodki poczęstunek. Nad przygotowaniem uroczystości czuwały Panie: Iwona Dziedzic, Bożena Janik i Barbara do galerii z pożegnania maturzystów w 2018 roku

Katalog Katarzyna Marcinkowska, 2010-11-23PiłaJęzyk polski, ScenariuszeScenariusz uroczystości - Pożegnanieklas maturalnych Katarzyna Marcinkowska SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI NA ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO – POŻEGNANIE KLAS MATURALNYCH. MOTTO: „Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom, by jutro były warte wspomnień”. Małgorzata Stolarska (1. Wprowadzenie sztandaru) Pani Alicja ..... prosi o wprowadzenie sztandaru. (2. Powitanie gości oraz przemówienie) Pani dyrektor wita zaproszonych gości (3. Przemówienia gości i wręczenie nagród) Wejście konferansjerów Konferansjer I (Michał) Witam wszystkich bardzo serdecznie w imieniu społeczności uczniowskiej naszej szkoły. Ja nazywam się Michał ........ i występuję dziś w towarzystwie mojej koleżanki z klasy - Kasi ......... (Kasia – ukłon). Konferansjer II (Kasia) Szanowni Państwo, koleżanki i koledzy! Przypadł nam w udziale wielki zaszczyt poprowadzenia tej wspaniałej uroczystości, dlatego ośmielam się prosić o zabranie głosu zaproszonych gości. Goście występują wg swojego uznania, bez wyczytywania z listy. Niektórzy wręczają absolwentom przygotowane nagrody(albumy, książki, dyplomy). Gdy wystąpią już wszyscy zaproszeni - głos zabierze Patrycja ........ w imieniu Samorządu Uczniowskiego Przemówienie SU: Drodzy Absolwenci! W imieniu wszystkich uczniów młodszych klas dziękuję Wam za lata spędzone wspólnie w murach naszej szkoły. Muszę wyznać, że na pewno będzie nam Was brakowało, jednak postaramy się godnie Was zastąpić. Dziś nadeszła pora rozstania i pożegnania. Myślę jednak, że nieprędko zapomnicie o naszych nauczycielach i wychowawcach, młodszych kolegach i koleżankach... Jesteśmy przekonani, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie godnie reprezentować naszą szkołę. Pamiętajcie też, że jej drzwi będą dla Was zawsze otwarte. Kochani! Żegnamy Was życzeniami płynącymi z głębi serca: Niech omijają Was troski, smutki i zwątpienia, a towarzyszy radość, zrozumienie i przyjaźń. Społeczność uczniowska życzy Wam też: - pomyślnego zdania egzaminu dojrzałości; - optymizmu i wiary w siebie; - oraz wspaniałej przyszłości! (4. Ślubowanie absolwentów) Pani wicedyrektor prosi o wystąpienie osób wybranych do ślubowania absolwentów, odbywa się ślubowanie. (5. Wyprowadzenie sztandaru) Pani wicedyrektor wydaje komendę „BACZNOŚĆ” i zarządza wyprowadzenie sztandaru. (6. Przemówienie rodziców absolwentów) Konferansjer I (Michał) Drodzy rodzice dzisiejszych absolwentów. Czas płynie nieubłaganie i właśnie nastał ten dzień, gdy wasze córki i synowie stawiają pierwszy krok w dorosłość. Prosimy Państwa o kilka słów komentarza do tej sytuacji. Jeden z rodziców przemawia, składa podziękowania, udziela porad na przyszłość (7. Przemówienie absolwentów) Konferansjer II (Kasia) Teraz proszę o zabranie głosu przedstawiciela absolwentów Wychodzi ktoś z maturzystów, wygłasza swoje przemówienie. Powinien koniecznie nawiązać do tego, że kwiaty są symbolem wdzięczności, niewyrachowanej i szczerej sympatii oraz poprosić o ich przyjęcie. (8. Wręczenie kwiatów przez absolwentów dyrekcji, nauczycielom i personelowi) Kiedy wybrani wcześniej uczniowie wręczają kwiaty, na scenie instaluje się zespół oraz recytatorzy. W razie zbyt długiego gwaru p. wicedyrektor prosi zgromadzonych o spokój i wysłuchanie krótkiego programu artystycznego (9. Program artystyczny) Konferansjer I (Michał) Wiele jest sentencji, złotych myśli, drogowskazów, które mogą pełnić rolę przewodnika po drogach i bezdrożach życia. I choć nie wolno robić fałszywych kroków, to iść trzeba. Czasem nawet pod prąd... Konferansjer II (Kasia) Patrząc wstecz na zadeptane ścieżki, każdy z Was dostrzeże zwykłą, ludzką rzecz - pamięć rzeczy przeszłych. Dzisiaj, zamykając pewien etap w swoim życiu i zaczynając nowy, zostawiacie cząstkę siebie właśnie tutaj, w tej szkole, by ruszyć dalej... Recytatorka 1 : Zapytam wiatr Czy mogę wiać Tam, gdzie chcę Zapytam Słońce Czy taki blask Też mogę mieć Zapytam kwiat Czy siebie w darze Mogę dać Zapytam górę Czy piękny widok Widać z niej Zapytam morze Czy kropla w nim Sobą jest Zapytam drzewo Czy rosnąć zawsze Ja mogę też Zapytam żar Czy iskra też Będzie nim Zapytam ptaka Czy da mi skrzydła Bym mogła latać Recytator 2 : Niezapomniane młodzieńcze lata! Szkolne wspomnienia niezapomniane! Na ciężkich drogach chmurnego świata Wyście jak balsam na krwawą ranę! Gdy wstecz obrócę wzrok taki łzawy, Wnet się jak czarem byt złoci szary- Niech żyje przyjaźń ze szkolnej ławy! Niech żyją nasze dawne wagary! Piosenka: PRZEMIJA URODA W NAS Pomiędzy ustami a brzegiem, pucharu głębina a niebem, pomiędzy szaleństwem a złem jest czas na zadumę i sen. Przemija uroda jak sława, a cnota pozostać nie rada. I nie wiem, co po nas na dnie, na pewno nie diament, o nie. Przemija uroda w nas, w zdumieniu i w oczach gwiazd, Przemija uroda jak nagła pogoda, jak zima w La Paz. Pomiędzy oddechem a śniegiem, pomiędzy zadyszką a biegiem, pomiędzy intrygą a grą jest czas na wytchnienie, na dom. Przemija uroda i zdrowie, ławeczka w Łazienkach nam w głowie. Zapytasz, co po mnie na dnie, na pewno nie feniks, o nie. Przemija uroda… Recytator 3: Ile razem dróg przebytych? Ile ścieżek przedeptanych? Ile deszczów, ile śniegów Wiszących nad latarniami? Ile listów, ile rozstań, Ciężkich godzin w miastach wielu ? I znów upór, żeby powstać i znów iść, i dojść do celu. Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń? Ile chlebów rozkrajanych? Pocałunków? Schodów? Książek? Recytator 4: Oto jest nasz dzień codzienny, nasze małe budowanie, trud uparty i niezmienny, nieustanne kształtowanie. Słońce wschodzi i zachodzi, drzewa kwitną, liście ronią, my strumień rzeczywistości kształtujemy naszą dłonią. Pieśń III K. I. Gałczyński Piosenka: Widziałam wiatr o siwych włosach, roznosił spokój wśród pól, w miękkie babie lato kości grzał, a innym razem lasy kosił, spadał ostrzem z gór, młody był, Bogiem był i gnał wolny tak. Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody, zaplącze drogi, pomyli prawdy, nim zboże oddzieli od trawy. Bronisz się, siejesz wiatr, myślisz jestem tak młody, czas nas uczy pogody, tak od lat, tak od lat. Ilu ludzi czas wyleczył z ran, zamienił w spokój duże krwi, może kiedyś tam, pod jesień tak, znów czoło wypogodzi i wygładzi brwi. Widziałem dni w muzeach sennych, o wnętrzach zimnych jak mrok, starsi ludzie w rogach wielkich sal, księgi pięknych myśli pełne, pokrył gruby kurz, herbaty smak, kapci miękkich szum, spokój serc. Grażyna Łobaszewska Recytator 5: Nie wierzyłem Stojąc nad brzegiem rzeki, która była szeroka i rwista, że przejdę ten most, spleciony z cienkiej, kruchej trzciny powiązanej łykiem. Szedłem lekko jak motyl I ciężko jak słoń. Szedłem pewnie jak tancerz I chwiejnie jak ślepiec. Nie wierzyłem, że przejdę ten most, Nie wierzę, że przeszedłem Piosenka: Myslovitz Acidland Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Po co ten stres, myślisz, że nie masz nic Każdy ma - nawet Ty Czasem trzeba to po prostu znaleźć Miłość, noc i deszcz, życie też Dlatego warto starać się Powiedz, czy naprawdę nic nie jesteś wart Znajdź to w sobie, tak Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Ten kraj jest jak psychodeliczny lot Czujesz, że nie zmienisz nic Spróbuj wziąć z tego coś To przecież Twoje życie jest Popełniaj błędy i naprawiaj je Gdy dotkniesz dna odbijaj się Wykorzystaj czas, drugiego już nie będziesz miał Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Odetchnij więc, zastanów się Znajdź jego sens, bierz życie takim jakie jest I ciągle szarp, i zmieniaj je Przed siebie idź, bierz życie takim jakie jest I zmieniaj je, i ciągle walcz, przed siebie idź Konferansjer I (Michał) W programie wykorzystano wiersze Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Leopolda Staffa, piosenki Grażyny Łobaszewskiej, Seweryna Krajewskiego oraz grupy Myslovitz. (10. Pożegnania klas przez ich wychowawców) Konferansjer II (Kasia) Bardzo proszę o wystąpienie wychowawców klas maturalnych, wręczenie nagród, dyplomów oraz listów gratulacyjnych dla rodziców. Zapraszam na środek Pana Mariusza......oraz klasę IV A. Zapraszam też przedstawicieli klas młodszych do wręczenia absolwentom skromnych upominków. Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki Konferansjer I (Michał) Gdy klasa IV A wróci na swoje miejsca Zapraszam Pana Grzegorza ..... z klasą IV B oraz żegnających tę klasę przedstawicieli klas młodszych. Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki Konferansjer I (Michał) Dziękujemy wszystkim za przybycie i wzięcie udziału w uroczystości. Mottem dzisiejszej uroczystości są słowa pani doktor Małgorzaty Stolarskiej: „Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom, by jutro były warte wspomnień”... By rzeczywiście było co wspominać, prosimy Panią Renatę ...... o wykonanie ostatnich wspólnych fotografii klas. Na koniec piosenka: „Wznieś serce nad zło” Ryszarda Rynkowskiego Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.

Przedstawiamy Pańśtwu kabaretowy scenariuszpożegnania uczniów klas maturalnych. Scenariusz uroczystości na pożegnanie maturzystówGrupka uczniów – bardzo przestraszonych – wchodzi do klasy. Zachowują się niepewnie. Nieśmiało zajmują miejsca w „Co ja robię tu ?” – ELEKTRYCZNE GITARYNARRATOR: Czy pamiętacie początek roku szkolnego, kiedy ze smutkiem w oczach i rozpaczą w sercu po raz kolejny przekraczaliśmy mury nowej szkoły? Z żalem myśleliśmy o minionych wakacjach, a następne wydawały się tak odległe...Niektórym się wydaje, że nie ma nic łatwiejszego, niż zostać uczniem. Przekonajmy się więc, czy to „Jak upiec ucznia?” Uczennica w stroju kucharki z akcesoriami kuchennymi (łyżka drewniana, miska, wałek, dzbanek...), mąką i różnymi wiecie, jak trudno zostać uczniem?Nie wystarczy samo chodzenie do szkoły. Potrzebnych jest jeszcze parę innych składników. Oto dokładny przepis: formowanie ucznia rozpoczyna się już w przedszkolu i kontynuowane jest w latach następnych. Początkowo nie trzeba wielu składników. Wystarczy nieco odwagi, doprawionej sporą dawka nieśmiałości, która w trakcie dalszej obróbki wyparowuje. Stopniowo dodajemy hojnie wyobraźni i wrażliwości, poczucia humoru i szczyptę złośliwości. Wlewając wciąż nową wiedzę, zaprawiamy systematycznością, łagodnie mieszając. Nie zapominamy o kaskadzie pomysłowości i beczce sprytu, które stopniowo dolewamy do wyrabianego ciasta. Doprawiamy to umiejętnością ściągania i zabiegania o lepsze stopnie, dodajemy dobry wzrok i słuch. Ciasto formujemy na kształt barana, osła, gęsi, cielęcia lub papugi. Wypiekamy następnie w temperaturze, jaką osiąga nauczyciel podczas furii przez 45 minut zapominamy o nakłuwaniu cyrklem lub innym ostrym przyrządem szkolnym w celu wypuszczenia wody sodowej z w miarę artystycznie, posypując odrobiną lizusostwa i obłudy. Okładamy słodkimi uśmiechami, pozorami pilności i stekiem bezbrzeżnych kłamstw. Podajemy to rodzinie, aby się cieszyła i społeczeństwu, aby się z tym formę z ciastem do pieca, po chwili wychodzi upieczony uczeń w stroju wzorowym ( lub niegrzecznym).NARRATOR: W naszej społeczności szkolnej możemy spotkać takie jednostki, których marzenia sięgają wyżej, niż marzenia zwykłego uczeń w „Kandydat na dyrektora” Drodzy Nauczyciele, Koleżanki i Koledzy!Chciałbym dzisiaj , w tym uroczystym dniu zakończenia roku szkolnego, zwierzyć się wam z mojego największego marzenia. Chciałbym zostać DYREKTOREM SZKOŁY. Nawet sobie nie wyobrażacie, jakie mam plany. Nie chwaląc się, byłbym bezkonkurencyjny. Oto mój program zreformowania szkoły: 1. Na korytarzach automaty z czapkami-niewidkami dla nieprzygotowanych uczniów, aby ich nauczyciele nie Magiczne czujniki, dzięki którym nauczyciele na klasówkach nie widzieliby ściąg i nie słyszeli Raz na kwartał jeden dzień generalnego przebaczenia i spełniania wszelkich pragnień Usunięcie ze słownika wyrazów „wagarowicz” i „leń” jako obraźliwych dla człowieka w wieku Zatrudnienie odźwiernego, który witałby uczniów przy drzwiach uściskiem dłoni, dodając im tym samym odwagi do dalszych utarczek z Obowiązkowe bezpłatne półroczne wakacje dla wszystkich uczniów szkoły np. na Wyspach Do programu zakończenia roku szkolnego wprowadziłbym podziękowanie każdemu uczniowi z osobna za to, że wytrzymał całoroczne starcie: on kontra kilkudziesięcioosobowa Rada Pedagogiczna. Sami widzicie, że z takim programem mogę chyba startować w konkursie na młodzieżowego dyrektora szkoły. Wygrana murowana!NARRATOR: Niestety, do tej pory mamy szkołę, w której...Scenka: „W czasie lekcji dzieci się nudzą” do melodii „W czasie deszczu dzieci się nudzą”Jedna osoba śpiewa zwrotki, wszyscy refren. Uczniowie demonstrują swoje W czasie lekcji dzieci się nudzą,to ogólnie znana rzecz, choć mniej trudzą się i mniej brudzą się,ale za to nudzą się w statki albo w karty, ławki „zdobią” nie na żarty,markerami mażąc jei śpiewając słowa te:W czasie lekcji...Więc tu trzeba by zalecić,by nie miały lekcji dzieci,a już jeśli one są,to uważać bardzo, bo:W czasie lekcji... NARRATOR: Nudę na lekcjach przerywają tylko ciekawe powiedzonka nauczycieli, np.· Weźcie sobie te kapcie do serca.· To że noszę okulary, nie znaczy, że jestem głucha.· Klasa chodzi po klasie i nie zwraca uwagi na moje uwagi.· Zaborcy podzielili Polskę na trzy nierówne uczniowie próbują sobie urozmaicić czas na lekcji, tworząc własne „Copywriter”. Kilku uczniów prezentuje swoje teksty.· „Gdy miałem 4 latka, dostałem pierwszy cukierek od dziadka. To był Werthers Original. Mam go do dziś, paskudztwo nie dało się rozgryźć. Chcecie spróbować?” (rzuca cukierek)· „Pasta Kiwi każdy byt wykrzywi!”· „Po Cola Cao zwiędnie ci ciało!”· „Zobaczyłeś w lusterku jeden pryszcz na policzku? Kup sobie Clerasil. Raz, dwa i będziesz miał całą twarz w pryszczach!”NARRATOR: Niestety, nauczyciele nie doceniają tej twórczości i łamią kariery przyszłych copywriterów (czytaj: ‘kopirajterów’).Za to podczas przerw nie ma mowy o nudzie. Na korytarzach słychać rozmowy i śmiechy, a w powietrzu unosi się tajemniczy dym...Scenka: „Długa przerwa. Zakręt.”Znad parawanu unoszą się kłęby dymu. Po chwili wychodzi stamtąd uczeń, strasznie kaszląc. Przyjeżdża karetka pogotowia. Lekarze zaczynają reanimację. Niestety, pacjent nie przeżył. Diabełki zabierają jego Nauczyciele lubią udzielać nagan. Dzisiaj odwrócimy sytuację...Scenka: „Nagany”.Wchodzą dwaj uczniowie z dziennikami. Otwierają je i drodzy nauczyciele, wychowawcy, pracownicy szkoły. Absolwenci upoważnili nas, aby w ostatnim dniu roku szkolnego wskazać pewne niedociągnięcia w waszej pracy i udzielić nagany. Mamy nadzieję, że będzie nam to wybaczone, jako że nie czynimy tego z wrodzonej złośliwości, a jedynie ku uciesze tu zgromadzonych.· Na początek udzielamy nagany POLONISTOM - za zbyt częste corridy ortograficzne i zmuszanie nas do bezustannej, morderczej walki z bykami ortograficznymi.· MATEMATYKOM – za sprowadzanie wszystkiego do wspólnego mianownika.· NAUCZYCIELOM JĘZYKÓW OBCYCH – za zaprzeczanie Rejowi, który twierdził: „...iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają”.· HISTORYKOM – za teoretyczne omawianie, a nie praktyczne demonstrowanie bitew i potyczek historycznych.· GEOGRAFOM – za to, że nie pozwalają nam na umieszczenie Zwrotnika Raka na Biegunie Północnym oraz na przeniesienie Florydy nad Morze Bałtyckie.· BIOLOGOM – za uporczywe odchwaszczanie i nawożenie naszych jałowych poletek umysłowych.· FIZYKOM – za to, że nie stworzyli do tej pory perpetuum mobile do samoczynnego napełniania naszych głów wiedzą.· CHEMIKOM – za robienie nam z mózgu H2O.· NAUCZYCIELOM WYCHOWANIA FIZYCZNEGO – za to, że wbrew naszej woli prostują nam kręgosłupy.· KATECHETOM – za poskramianie naszych rogatych dusz i wybielanie czarnych charakterów – trud tyle ciężki, co bezowocny.· BIBLIOTEKARKOM – za to, że w dobie komputerów, wideo oraz Internetu zmuszają nas do pogłębiania wiedzy w przestarzały sposób – z książek.· HIGIENISTKOM – za to, że nie potrafiły, jak dotąd wynaleźć szczepionki przeciw lenistwu i głupocie.· Na koniec chcemy również udzielić nagany naszej DYREKCJI za to, że z wszystkich prawideł gramatycznych najczęściej stosuje tryb Do ciemnych zakamarków naszej szkoły zagląda czasem miłość. Dla jej ofiar świat nagle staje się różowy. Choć po pewnym czasie czar pryska, jednak szkolną sympatię będziemy wspominać ciepło, bo to przecież nasza pierwsza „Moja pierwsza miłość”. Do piosenki CZERWONYCH GITAR „Kto za tobą w szkole ganiał...” Dziewczyna i chłopak czule objęci, spacerują i uśmiechają się do siebie. Kwiaty, prezenty, czułości. Potem burzliwe Wreszcie finał. Przygotowania do matury. Obłęd w oczach, najbardziej wbijają się w pamięć słowa Sokratesa: „Wiem, że nic nie wiem”. Szukamy ostatniej deski ratunku i rujnujemy się „Ale ja nic nie umiem...” Po scenie przechadza się uczeń z deską na ramieniu, na której widać napis „Ostatnia deska ratunku”. Inni noszą worki różnej wielkości, z których wystają ściągi. Napisy na workach „dobrze przygotowany uczeń”, „Lepiej przygotowany uczeń”, „Wspaniale przygotowany uczeń” (z największym workiem).Uczennica obwieszona ściągami recytuje:Ja wiem, co to jest tangens,ja wiem, gdzie żyją kangury, ja wiem, gdzie płynie Gangesoraz gdzie leży Turyn!Ja wiem, co to jest atom,ja wiem, jak powstaje pasat,ja wiem, co ganił Katon,znam kwasów moc i wiem, kto pod Płowcami, ja wiem, że wiąz jest drzewem,lecz mówiąc między nami jednego tylko nie wiem:Nie wiem, czy zdam egzamin,nie wiem, czy złapię dwóję,a mówiąc między nami –to właśnie przewiduję./W. Ścisłowski „Wiem i... nie wiem”/Piosenka „Matura” – CZERWONE GITARYNARRATOR: Matura już za wami, teraz trzeba będzie odpowiadać na trudniejsze pytania - które niesie przekonani, że doskonale sobie poradzicie z wyzwaniami, jakie przed wami staną i mimo wątpliwości obierzecie właściwą „Acidland” – MYSLOVITZ lub „Dni, których nie znamy” – Marek Grechuta...........................Opracowały: mgr Małgorzata Bieniasz i mgr Aneta Dylska – nauczycielki języka polskiego w Zespole Szkół w Ropczycach (częściowo wykorzystując teksty z czasopism: „Bibliotekarz” i „Biblioteka w Szkole”).Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych: zmiany@ największy w Polsce katalog szkół- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> (w zakładce "Nauka").

Tekst: Monika Wojewódzka Tekst piosenki powstał na potrzeby uroczystości zakończenia roku szkolnego i pożegnania absolwentów. Bardzo proszę nie zamieszczać pod piosenką wulgarnych słów

Kategoria: Uncategorised Utworzono: 29 kwiecień 2022 Opublikowano 29 kwietnia 2022 roku odbyło się zakończenie roku w klasach maturalnych. „Tak niedawno żeśmy się spotkali, a już pożegnania nadszedł czas. Tyle żeśmy z sobą przeżywali, a dziś już wspomnienia łączą nas.” Te słowa znanej piosenki wydają się dzisiaj, w dniu zakończenia roku w klasach maturalnych szczególnie prawdziwe, gdy po kilku latach nauki już jako absolwenci opuszczacie mury naszej szkoły. Mamy nadzieję, że w Waszej pamięci pozostaną piękne wspomnienia wspólnie spędzonych lat. Po apelu zostały wykonane pamiątkowe zdjęcia wraz z wychowawcami. Klasa IV at z Panią Haliną Kopińską Klasa IV bt z Panem Zbigniewem Koterem Klasa IV ct z Panią Beatą Wawrzycką-Kwiatek Klasa IV ft z Panią Dominiką Widz-Wiejak Klasa IV st z Panią Magdaleną Gładysz Kończy się pewna historia i czas wyruszyć dalej. Tutaj zrobiliście już wszystko to, co było można i trzeba. Życzymy Wam szerokiej drogi!!! Akademię przygotowała klasa III st z wychowawcą Panią Edytą Kołodziejek

Pożegnanie klas maturalnych Klasy maturalne w dniu 30 kwietnia zakończyły swoją edukację w szkole. Dzień ten związany jest z jakże odmiennym pożegnaniem nie w swoich ławkach w szkole a przy komputerach i przy swoich biurkach w domu.

W szkolnym kalendarzu są wydarzenia powtarzające się co roku i jednocześnie za każdym razem przeżywane na nowo, jakby miały miejsce po raz pierwszy. Taką sytuację stanowi uroczystość ukończenia szkoły przez uczniów klas maturalnych. Kolejne roczniki młodzieży biorą w niej udział, żegnając się z kolegami i wychowawcami i stając na progu dorosłego życia. 29 kwietnia absolwenci z klas IV ATL, IV BTL/TH, IV TE/TOŚ, IV TOR i IV TI wraz z wychowawcami oraz nauczycielami spotkali się w budynku CTMiT-u. Gospodarzem uroczystości był pan dyrektor Wojciech Banasiak, a towarzyszyła mu pani wicedyrektor Henryka Engel. Święto rozpoczęło się – zgodnie z tradycją- polonezem, w którym wzięli udział: Karolina Wojtalik, Joanna Werwińska, Nikola Gołębiewska, Iza Morawska, Iza Jabłońska, Justyna Kaźmierczak, Julia Drążczyk, Sylwia Kubiak, Gabriel Kożuchowski, Tobiasz Środecki, Igor Zajączkowski, Filip Kowalczyk, Gerard Podlewski, Maciej Wojtalik, Patryk Lipnowski, Damian Drzewiecki. Następnie odbyło się ślubowanie absolwentów. Reprezentanci klas składali uroczyste przyrzeczenie przed sztandarem szkoły, a ich koledzy powtarzali za nimi wzruszające słowa. Klasy były reprezentowane przez Dawida Wicińskiego (IV ATL), Martynę Banasiak (IV TOR), Karolinę Jedyńską (IV TH), Annę Solarską (IV TOŚ), Paulinę Lewandowską (IV TE) i Huberta Nowakowskiego (IV TI). Kolejny emocjonujący moment uroczystości związany był z przekazaniem sztandaru szkoły. Dotychczasowy poczet w składzie: Katarzyna Matusiak z kl. IV TOR, Justyna Michałowska z kl. IV TOR, Natalia Neugebauer z kl. IV TE, Julia Wyroda z kl. IV BTL, Kacper Stoliński z kl. IV TI i Jan Bardziński z kl. IV ATL został zastąpiony przez Julię Zalewską z kl. III TRp, Aleksandrę Morawską z kl. III TRp, Agnieszkę Czajkę z kl. III TEg, Paulinę Kuźnicką z kl. III TEp, Jakuba Moziakowskiego z kl. III TIp oraz Huberta Cicherskiego z kl. III TLg. Po zakończeniu szkolnego ceremoniału głos zabrał pan dyrektor Wojciech Banasiak, który powitał wszystkich na uroczystości wręczenia świadectw ukończenia szkoły uczniom klas maturalnych. W tym ważnym dniu obecni byli wyjątkowi goście: Pani Magdalena Krupińska –Kotulska – wicestarosta, Pani Iwona Kaca – dyrektor Delegatury Kuratorium Oświaty w Łodzi z siedzibą w Kutnie, Ks. dr. Jerzy Swędrowski – dziekan, proboszcz parafii pw. św. Wawrzyńca w Kutnie, liczna reprezentacja rodziców z przedstawicielami Rady Rodziców. Pan dyrektor przypomniał postać patrona szkoły- Władysława Grabskiego- wybitnego Polaka, Europejczyka, człowieka Niepodległości, współtwórcę podwalin gospodarki XX-lecia , silnego pieniądza i Banku Polskiego. Zwracając się do absolwentów pan dyrektor Wojciech Banasiak podkreślił, iż kończą oni szkołę, której początki sięgają 1932 r. Powiedział, że od 90 lat jest ona świadkiem historii tworzonej przez absolwentów, uczniów, nauczycieli, pracowników administracji i obsługi, a także rodziców i licznych przyjaciół. Pan dyrektor stwierdził: ,,Od zawsze mogliśmy się chwalić sukcesami oraz osiągnięciami naukowymi i sportowymi. Ich współtwórcami byli i są ambitni uczniowie, wysoko wykwalifikowana kadra pedagogiczna oraz przyjaciele szkoły z bliższego i dalszego otoczenia. Absolwenci szkoły, którzy opuścili i nadal opuszczają nasze mury – niejednokrotnie napawali nas dumą i poczuciem, że choć w małej części ich sukcesu mamy swój udział. Pragnę wyrazić uznanie dla wysiłku i pracy Waszych nauczycieli oraz wychowawców, szczególne podziękowania dotyczą ostatnich dwóch lat ich wytężonej pracy. Dzieje szkoły – jej wczoraj, dziś i jutro – tworzą nie tylko nauczyciele, uczniowie, ale również Rodzice. Szczególne podziękowania za wsparcie i pomoc kieruję pod adresem obecnych tu przedstawicieli Rodziców. Drodzy maturzyści, absolwenci! Dzisiejszy dzień, to Wasz dzień!Szukajcie własnej drogi. Od dziś to Wy decydujecie o swoim losie, o swoim życiu, o swojej myślenie, młodzieńczy entuzjazm, wiedza jaką posiadacie, nabyte umiejętności wykorzystajcie z pożytkiem, racjonalnie i należycie, niech one przy podejmowaniu życiowych decyzji podpowiedzą właściwy azymut. Planujcie już dzisiaj dalsze życie tak, aby było twórcze, radosne, piękne, wartościowe, szlachetne, abyście byli szczęśliwi, a ludzie wokół Was czuli się dobrze. Przez cztery lata współtworzyliście historię swojej szkoły. Przez cztery lata byliście częścią jej społeczności. Przez cztery lata ta społeczność i jej sprawy były częścią Waszego życia. Ten czas już za by rozpocząć dorosłe życie wzbogaceni o wartości zaszczepione przez Waszych rodziców oraz wiedzę i umiejętności przekazane przez nauczycieli. Już niebawem rozpoczniecie studia wyższe, może podejmiecie pracę zawodową lub założycie dorosłość to umiejętność dokonywania mądrych wyborów. Wybierajcie więc dobro, wybierajcie prawdę, bądźcie otwarci na potrzeby innych, słabszych od Was, stawiajcie sobie ambitne cele i podążajcie za nimi, wierzcie w ideały – ich kruche piękno ma moc niezwykłą: rozprasza zwątpienie, dodaje sił. Szanowni Maturzyści,Przed Wami jeden z najważniejszych egzaminów w życiu, który nie bez powodu nazywamy egzaminem dojrzałości. Matura to nie tylko przepustka do kolejnego etapu edukacji, ale także symboliczne wejście w Wam jak najlepszych wyników na egzaminach, a także wytrwałości, spokoju i przekonany, że wiedza i kompetencje, jakie zdobyliście podczas całego cyklu edukacji pozwolą Wam podejmować mądre i dojrzałe decyzje dotyczące dalszego rozwojuNa zakończenie!Życzę wam, abyście byli uczniami przez całe życie, abyście mieli ciągły głód wiedzy i młodzieńczą pasję poznawania w Waszą mądrość i Waszą wrażliwość. Bądźcie wspominajcie swoją szkołę, jej drzwi dla Was będą zawsze Następnie głos zabrali zaproszeni goście: pani wicestarosta Magdalena Krupińska- Kotulska, pani Iwona Kaca - dyrektor Delegatury Kuratorium Oświaty w Łodzi z siedzibą w Kutnie, ksiądz doktor Jerzy Swędrowski- dziekan, proboszcz parafii pw. św. Wawrzyńca w Kutnie. Potem prowadzący uroczystość – Julia Buczkowska z kl. II TE i Maciej Bajerski z kl. II TP- poprosili pana dyrektora Wojciecha Banasiaka i panią wicedyrektor Henrykę Engel o wręczenie świadectw i nagród najlepszym absolwentom. W gronie uczniów, którzy uzyskali p średnią ocen powyżej 4, 75 było 15 uczniów. Wśród nich znalazła się Iza Morawska – absolwentka ATL- która otrzymała medal „Primus Inter Pares”. Iza uzyskała średnią ocen 5,38. Ona i absolwenci, którzy ukończyli szkołę z najwyższymi wynikami otrzymali listy gratulacyjne dla rodziców. Pan dyrektor Wojciech Banasiak i pani wicedyrektor Henryka Engel wręczyli nagrody książkowe i listy pochwalne wyróżnionym abiturientom. Wychowawcy rozdali świadectwa i dyplomy uznania uczniom z następujących klas: pani Joanna Maruszewska –IV ATL, pani Agnieszka Drapińska- IV BTL i IV TH, pani Dorota Chojnacka – IV TE i IV TOŚ, pani Ewa Szymczak- IV TOR i pan Radosław Galus- IV TI. Pan Radosław Galus pożegnał absolwentów w imieniu wychowawców, a jako reprezentantka rodziców głos zabrała pani Liliana Łuczak. Krótką wypowiedź skierowaną do starszych kolegów przygotowała przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego Wiktoria Górkiewicz, natomiast w imieniu absolwentów wypowiedzieli się Dominika Wielemborek i Gerard Podlewski. Na zakończenie uroczystości został przedstawiony program artystyczny. Wzięły w nim udział absolwentki, które już wcześniej, wielokrotnie, podczas szkolnych akademii i koncertów prezentowały swoje zdolności i umiejętności wokalne: Ilona Górkiewicz, Katarzyna Matusiak, Natalia Prószkowska, Klaudia Wszywkow, Joanna Ancerowicz i Iza Jabłońska. Programowi towarzyszyła prezentacja przypominająca najważniejsze chwile z życia szkolnego absolwentów. I gdy wydawało się, że uroczystość jest już zakończona pani Iwona Kaca -dyrektor Delegatury Kuratorium Oświaty w Łodzi z siedzibą w Kutnie spontanicznie zaśpiewała ,,Piosenkę absolwenta”. Zgromadzeni na sali wstali i – wzruszeni- nagrodzili wykonanie oklaskami. Absolwenci spotkali się jeszcze z wychowawcami, wysłuchali ostatnich rad oraz życzeń dotyczących dobrze zdanej matury. Może niektórzy przy rozstaniu zanucili słowa piosenki: "Do widzenia, PrzyjacieleWspólnych spraw mieliśmy wiele,Dziś ta nitka się urywaCoś się kończy, a coś zaczyna.” Warto wspomnieć, że uroczystość przygotowali wychowawcy klas maturalnych: p. Agnieszka Drapińska, p. Joanna Maruszewska, p. Ewa Szymczak, p. Dorota Chojnacka, p. Radosław Galus oraz nauczyciele - p. Jakub Nadolski, p. Piotr Kubicki, p. Agata Krzyżyńska i p. Rafał Prętkiewicz. I. WSTĘP (na scenę wchodzi prowadząca para) Prowadząca: Witam wszystkich bardzo serdecznie imieniu społeczności uczniowskiej naszej szkoły! Szanowni Państwo, koleżanki i koledzy! Przypadł nam w udziale wielki zaszczyt poprowadzenia tej wspaniałej uroczystości - zakończenia roku szkolnego klas maturalnych. Prowadzący: Drodzy

Oficjalne zakończenie szkoły klas maturalnych. Uroczystość rozpoczęliśmy wspólną Mszą Świętą w kościele św. Kazimierza. Przed rozdaniem świadectw w auli Pani Dyrektor tradycyjnie skierowała swoje słowa do abiturientów. Podkreśliła, że wpisali się oni na zawsze w historię szkoły, ale jej cząstka pozostanie również w nich i ta świadomość może przyjść dopiero po latach, gdy zaczną analizować swoje życie. Na zakończenie dała maturzystom wskazówkę, by zawsze kierowali się wartościami ułożonymi według właściwej hierarchii, by na pierwszym miejscu stawiali to, co najważniejsze. Uczniowie młodszych klas pożegnali uczniów poezją, sentymentalną prezentacją, wręczyli im upominki i Stanisławy 2022 w różnych kategoriach. Drodzy Maturzyści, dziękujemy Wam za te wspaniałe trzy lata. Ta cząstka, o której mówiła Pani Dyrektor na zawsze będzie żyć w naszej pamięci, bo pozwoliliście nam wspólnie przeżyć tę największą z możliwych do przeżycia przygód – spotkanie z drugim Wam też fragment piosenki ks. Franciszka Leśniaka:Niech piosnka w dal popłynie,póki jesteśmy jeśli lasów kołozłączy zerwaną nić,będziemy znów pospołuśpiewać, marzyć, kiedy dziś stajemyjuż u rozstaju drógidącym w świat z otuchąniech błogosławi Bóg…

Maturzystom dziękujemy za wspólne tańce, życzymy zdania matury.Jakosc kiepska, brak porządnego komputera dla zainteresowanych kopia w hd.Limfao- Party Rock

30 kwietnia Zespół Szkól Weterynaryjnych i Ogólnokształcących Nr 7 w Łomży opuściło 192 absolwentów klas maturalnych:Klasa III a Liceum Ogólnokształcące – wychowawczyni Pani Danuta ŁaskaKlasa IV b Technikum Technologii Żywności – wychowawczyni Pani Dorota ChilińskaKlasa IV c Technikum Technologii Żywności – wychowawczyni Pani Katarzyna ChojnowskaKlasa IV e Technikum Weterynaryjne – wychowawczyni Pani Ewa ChludzińskaKlasa IV f Technikum Weterynaryjne- wychowawczyni Pani Małgorzata NagrodzkaKlasa IV g Technikum Weterynaryjne – wychowawczyni Pani Wioletta ChludzińskaKlasa IV hi Technikum Agrobiznesu i Technikum Architektury Krajobrazu – wychowawczyni Pani Magdalena BudziszewskaNaszym maturzystom życzymy powodzenia na maturze i egzaminie zawodowym!Opracowała:Magdalena BudziszewskaObejrzyj galerię zdjęć z wydarzenia

SCENARIUSZ NA PO śEGNANIE KLAS VI Fanfary Na scen ę wychodz ą prowadz ący. Sylwia - Panie i Panowie! Mateusz - Kole Ŝanki i Koledzy! Sylwia - Mamy wielki zaszczyt poprowadzić dzisiejsz ą uroczysto ść. Ka Ŝdy ze zgromadzonych zapewne zdaje sobie spraw ę z wyj ątkowo ści tego dnia. ^{26 kwietnia odbyło się uroczyste pożegnanie uczniów klas czwartych. Tego dnia po raz ostatni zabrzmiał dzwonek dla grupy ponad 50 uczniów, którzy spędzili w murach naszej szkoły cztery, prawdopodobnie najpiękniejsze lata swojego życia. Szkoły, w której każdy z nich pozostawił jakąś część siebie, przyjaźnie, sympatie, momenty radości jak i gorycz porażek. Wydarzenie rozpoczęło przemówienie Pani Dyrektor Agnieszki Piekarskiej oraz Przewodniczącej Rady Rodziców Elżbiety Mazurek, które dziękowały uczniom klas IV za trud włożony w naukę oraz godne reprezentowanie szkoły, jak również życzyły sukcesów na maturze i w dalszych etapach życia. Przemówienia te stanowiły z pewnością moment refleksji i zadumy. Oficjalną część wydarzenia stanowiło też uroczyste przekazanie pocztu sztandarowego dokonanego pod przewodnictwem opiekuna Pocztu- Pana Artura Paterka. Odbyło się również uhonorowanie wielu uczniów klas IV za ich osiągnięcia w nauce i sporcie, pracę w samorządzie uczniowskim oraz za godne reprezentowanie i działalność na rzecz szkoły i internatu. Uczniowie Ci otrzymali z rąk Pani Dyrektor, Kierownika Internatu oraz wychowawców liczne nagrody. Na szczególną uwagę zasługuje osiągnięcie ucznia Rafała Koźlińskiego, który otrzymał świadectwo z wyróżnieniem, jak również uczennicy Joanny Adamczyk, która w ciągu czterech kolejnych lat nauki uzyskała 100% frekwencję na zajęciach szkolnych. Korzystając z okazji nagrodzono też zwycięzców i uczestników niedawno organizowanych w szkole konkursów. W szkolnym konkursie z języka rosyjskiego dla maturzystów I miejsce zajęła uczennica Julia Żelazko, II- Iwona Antoniuk oraz III- Tomasz Golec. Uhonorowano też Tomasza Kalinowskiego, który zajął III miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Historycznym „Krąg” w kategorii szkól ponadgimnazjalnych oraz wręczono wyróżnienia sześciu innym uczestnikom tego konkursu. Gratulujemy! W czasie uroczystości można było usłyszeć również pożegnalne piosenki w wykonaniu członków szkolnego zespołu wokalnego. Głos również zabrali przedstawiciele maturzystów, którzy przekazali na ręce dyrekcji pamiątkowe tablo oraz żegnający ich uczniowie klas trzecich. Na zakończenie tej podniosłej uroczystości tegoroczni absolwenci otrzymali przygotowane przez uczniów klas trzecich pożegnalne upominki oraz zrobili pamiątkowe zdjęcia.}

Piosenka jest dobra na wszystko : scenariusz inscenizacji / Katarzyna Słomka, Edyta Sosnówka, Agnieszka Wiśniewska // Biblioteka w Szkole. - 2013, nr 1, s. 26-27 *Scenariusz na zakończenie roku szkolnego klas maturalnych lub z okazji ukończenia gimnazjum. 14.

EHlAf.